Çalışma, Köprü Çelik Destek Stabilitesi Hakkında Önemli Bilgiler Ortaya Koyuyor

Köprüler dağları, nehirleri ve vadileri kaplar, şehirleri ve kırsal alanları modern ulaşım ağlarında kritik düğümler olarak birbirine bağlar.Ama bu çelik devlerinin rüzgar ve havalara karşı ayakta durmalarını sağlayan nedir?Cevap, çoğu zaman göz ardı edilen ama hayati destek sistemlerinde yatıyor. Her yolcunun güvenliğini sağlayan sessiz koruyucular.

Köprü yapılarının vazgeçilmez yardımcı bileşenleri olarak, destek sistemleri birçok önemli rolü yerine getirir:

• Istikrar yapısı:Köprü inşaatı sırasında, destek sistemleri sağlam çerçeveler olarak hareket ederek ana kirişlerin kendi ağırlıkları ve ıslak beton basıncı altında yan yana bükülmesini önler.
• Yük dağılımı:Ana kirişler arasında yükleri akıllı bir şekilde dağıtırlar, dengeli güç aktarımını sağlarlar ve hizmet ömrünü uzatmak için yerel aşırı yüklenmeyi önlerler.
• Kırılma direnci:Kompresyon flensleri veya lateral bükülmeye eğilimli kord üyeleri için, destek sistemleri genel yapısal istikrarı artırmak için etkili kısıtlamalar sağlar.

Fonksiyon ve yapısal özelliklerine göre, destek sistemleri üç ana kategoriye ayrılır:

Başlıca olarak sıkıştırma flenslerinin yan yan eğilmesini önleyen plan destekleme, tipik olarak bir ana kirişin sıkıştırma flensini düz bir truss yapısı oluşturmak için birbirine bağlayan çapraz üyelerden oluşur.Bu konfigürasyon etkili bir şekilde destek aralıklarına bükme yarı dalga boylarını azaltarak yan hareketine direnir.

Çelik-beton kompozit köprülerde, plan destekleme genellikle üst flansların üzerine kurulur ve güverte dökme ile entegre edilir.Modern tasarımlar, kalıcı güverte kalıbı ile çatışmalar nedeniyle bu yöntemden giderek daha fazla kaçınıyor.Güvertelerle dökülmediğinde, plan destekleme uzun vadeli performans doğrulama gerektirir.

Tipik olarak kiriş çiftleri arasında düzenlenmiş olan torsiyonel destekler, fabrika önceden üretimini hızlı bir şekilde yerleşik montaj için sağlar.Doğrudan flens hareketini kısıtlamaz, ancak flens seviyelerindeki sert bağlantılar yoluyla genel kiriş bükülmesini kısıtlayarak istikrarını artırır.

Eğim gücünü en üst düzeye çıkarmak için plan desteklemesinden daha az etkili olsa da, torsiyonel destekleme, inşaat verimliliğinde ve çarpışma / rüzgar yüklerinin daha iyi dağılımında avantajlar sunar.Çoğu bükme destek geçici amaçlar için hizmet verdikten sonra bile kalıcı olarak kurulu kalır.

Sıkıştırma flenslerinin doğrudan yan kısıtlamaları olmadığı (örneğin güverteden uzakta) durumlarda, U çerçeve desteklemesi, çapraz kirişleri ve sertleştiricileri içeren esnek yan destek sağlar.Sertliği bükülmeye karşı çok önemlidir., özellikle demiryolu yarı geçiş köprüleri ve kompozit kirişlerin negatif moment bölgelerinde.

U çerçevesinin etkinliği, gerilim flenslerinin yakınında güverte varlığına bağlıdır. Güverte olmadan, yan destek yerine torsiyonel kısıtlama olarak çalışır.

Köprü güvenliğinin sağlanması, aşağıdaki aşamalar boyunca titiz bir destek sistemi tasarımı gerektirir:

1. Ara desteklerin konumlandırılması:Yaprak mekaniğine dayanan bükülmeyi önlemek için optimal yerleri ve sertliği belirlemek.
2. Ara destek tasarımı:Beklenen yüklere dayanmak için ayrıntılı kesimler ve bağlantılar.
3. Taşıma desteği tasarımı:Üstyapı yüklerini iskeleye/abutment'e aktaran sağlam bağlantılar tasarlamak.

Sınırlı eleman modelleme aracılığıyla esnek kritik bükülme analizi, kiriş bükülme direncini hesaplamaya yardımcı olur.Çap-bağlantı benzerliklerini kullanan basitleştirilmiş yöntemler, destekler birbirleri arasındaki bükülmeyi önlemek için yeterince katı olduğunda tasarım bükme gücünü belirler..

Plan güçlendirme:PD 6695-2 yöntemlerini kullanarak sadece çelik koşulları için tasarlanmıştır ve en kötü durumdaki yan yan eğimlerin 2D modelleme yoluyla sertlik doğrulanmasını gerektirir.

Dönüştürme destekleme:Aynı zamanda sadece çelik aşamalar için de tasarlanmıştır. PD 6695-2 yöntemlerini kullanarak, çeşitli yükleme senaryolarını simüle eden ızgara modellerinden türetilen parametrelerle bükülme yarı dalga boyu kavramlarını içermektedir.

U çerçeve destekleri:EN 1993-2 yöntemlerine göre tamamlanmış yapılar için tasarlanmıştır, burada sertlik hesaplamaları bağlantı esnekliğinin kısıtlama etkinliğine etkisini hesaba katar.

Döner destekleme genellikle yan desteklemeyi gerektirir. K-destekleme, çoklu gergedeki köprülerde derin kirişlere uygun olurken, kanal kesimleri sığ kirişler için daha iyi çalışır.Sürekli derinliğe sahip çapraz kirişler, trapezoidal güverte köprülerinde tercih edilir..

Ara destekleme, kirişlere dik olarak en iyi şekilde çalışır. ≤ 20 ° e sahip eğimler için rulman destekleri abutmentlerle hizalayabilir; bunun ötesinde dik iki katlama gereklidir.

Çoğu destek, beton yerleştirme sırasında geçici ihtiyaçlara hizmet eder, ancak genellikle kaldırma zorlukları ve potansiyel gelecekteki yıkım gereksinimleri nedeniyle kalıcı olarak kalır.

Çizilmeye karşı dirençli bağlantılar, saha montajı kolaylığı için baskın, ancak birçok kiriş, anında kurulum için çiftler halinde önceden desteklenmiştir.